Ramazan '26 ve Kapu Camii İftarı

Herkese hayırlı bayramlar. 🍬🍬🍬

Allah bizleri sağlıkla, mutlulukla, güzellikle, sevdiklerimizle nice ramazanlara ve bayramlara ulaştırsın. 

Bu sene Ramazan benim için dolu dolu geçti. Bugüne kadar bir ramazan ayı seç deseler bu seneki ramazanı seçerim, o derece. 

Bu Ramazan'da ilk defa tek başıma iftar yaptım. Tabii ki Hz. İbrâhim huyum beni tek yemek yememeye itiyor her zaman ama ilk defa tek başıma iftarı deneyimlemiş oldum. 

Evde yemeği hazırlayan ben olduğum için gelen misafirlere yemeği ilk defa ben hazırladım. Sanırım kendi evimde olsam 29/29 iftarları davetle doldururdum. Yorucu olduğunu inkâr edemem ama verdiği tat, onun kat be katı olduğu için vazgeçmem ahaha. Bu Ramazan'da da misafir(lik)siz iftarımız beş. Dolu dolu geçti diyorum ya, heh tam da bu yüzden😅

Çok da uzatmadan bu Ramazan'ın da ilk defa deneyimlediğim iftarını yazacağım: Kapu Camii İftarı.

İstanbul'da böyle bir gelenek yok. Süleymaniye bahçesinde, Sultan Ahmet meydanında iftar zaten klasik ama cami içinde iftar hiç görmemiştim. Kapu Camii'nde meğer her yıl yapılıyormuş. 

Simit, peynir, zeytin, su dağıtılıyor. Gelenler de evden yemek getirebiliyormuş. Tabii biz ilk defa gittiğimiz için pek bir şey götüremedik ama ablamın yaptığı lahana sarmaları ve arkadaşının getirdiği tulumbalarla biz de yemeğe tuz eklemiş olduk. Herkes yemeklerinden birbirine veriyor, sofra dolu dolu oluyor. Börek, sarma, dolma, etlekmek, tatlı, salata... Kim ne getirdiyse önümüze geldi. Allah'ım ne bereketli bir sofra. Ama o sofradaki en büyük amme hizmeti ÇAY. Kesinlikle çay. Getirenden Allah razı olsun.😅 Simit var, çaysız olur mu?

İftarımızı kalabalık bir şekilde yaptık, en güzel iftar kalabalık sofradaki iftar. Deneyimledik.

Zaten cami içindeyiz, imam namaza durunca kalkıp sofranın yanında namaza da durduk hemen. Namaz bitince sofraya döndük gene. 

Galiba kimseyi tanımasam, davet edecek kimsem olmasa ben ramazanı 29/29 Kapu'da yapardım.😅 Zaten "Ölmeden Yapılması Gereken Şeyler" listesine "Kapu Camii'nde iftar" maddesini ekledim. Başkalarına da şiddetle tavsiyemdir, bu yüzden yazmaya karar verdim.😅 

İftardan sonra da Bedesten'de turladık biraz. Bayram için alışveriş yaptık, çocuklara şeker, hediye aldık. Salep içtik. Bugüne kadar içtiğim en güzel salebin de Konya'da olduğunu söylemem gerekiyor. Hiç beklemediğim börekçilerde, çay evlerinde falan içmiş olmak da şaşırtıyor beni. İstanbul'da böyle güzel salep içmişliğim yok🫠 

Salebi ilk içtiğim yer Aziziye'nin arkasındaki çay eviydi. Bu çay evinin aklımda kalan bir hatırası da yazın Aziziye'nin arkasına koydukları iskemlelerde çaylarını içerken "Ahmet Hamdi, bu çayı içmiş olsaydı Beş Şehir'de bunu yazardı." demiş olmam. İçmemiş olması, o atmosferi yakalayamamış olması beni bir tık üzmedi değil. Neyse, her şeyi de Ahmet Hamdi yazacak değil ya. 

Akademik Dipnot: Bütün yazarlar adıyla anılırken -Necip Fazıl, Nazım Hikmet, Yahya Kemal, Halide Edip, Halide Nusret vs...- Ahmet Hamdi Tanpınar'ı edebiyat çevresinin Tanpınar diye anıyor olması Tanpınar'ın edebî şahsiyetinin yanında akademik kimliğinin de olmasıdır. Ve hatta akademik kimliğinin daha ön planda olduğunu söylemek yanlış olmaz. Ama ben aykırılık yapıp Ahmet Hamdi dedim işte.😅